Appreciation Day! Ik heb een nieuwe feestdag in het leven geroepen

Op 10 oktober is het precies twee jaar geleden dat ik aan mijn rug werd geopereerd.

Een snowboardongeluk had mijn actieve leven een paar maanden eerder behoorlijk abrupt stilgezet. Dingen waar ik daarvoor werkelijk nooit over nadacht, zoals zitten, wandelen, sporten of gewoon ergens naartoe gaan, werden ineens mijlpalen.

Een uur zonder pijn kunnen zitten. Weer een stukje verder wandelen dan de dag ervoor. Zelf ergens naartoe kunnen. Dingen die zo klein lijken als ze vanzelf gaan, bleken ineens gigantisch!

Inmiddels gaat mijn leven alweer lang op volle snelheid. Ik werk, sport, reis, rijd paard en ren regelmatig achter mijn veel te lange to-do-lijst aan.

En juist daarom wil ik 10 oktober blijven vieren.

Mijn litteken op mijn rug vind ik eigenlijk prachtig. Niet omdat ik die periode graag opnieuw zou beleven, maar omdat het me herinnert aan iets wat ik heel makkelijk weer vergeet: het leven is niet vanzelfsprekend.

Er hoeft maar iets te gebeuren en alles waar je zo druk mee bent, kan ineens totaal onbelangrijk worden.

En toch betrap ik mezelf nog steeds op dat typische als-dan-denken.

Als ik dit project heb afgerond, dan heb ik eindelijk rust.

Als mijn to-do-lijst leeg is, dan heb ik tijd om te genieten.

Als ik weer op reis ben, dan voel ik die ultieme vrijheid.

Maar wat als straks helemaal niet het moment is waarop het leven begint? Wat als dit het leven is waarop je ooit zat te wachten?

Daarom wordt 10 oktober vanaf nu mijn jaarlijkse check-in. Geen dag waarop ik nog betere doelen voor mezelf stel, maar juist eentje waarop ik even kijk naar wat er al is.

Een dag gevuld met een lange wandeling door de bossen, ritje te paard, een uitgebreid koffiemoment met mijn man en een paar vragen in mijn journal:

- Waar draait mijn leven eigenlijk echt om?

- Welk geluk stel ik op dit moment uit tot een denkbeeldige 'als-dan'?

- Welke doodgewone dingen in mijn leven zou ik intens missen als ze morgen niet meer konden?

- This year, being alive looked like…

Je hoeft gelukkig geen rugoperatie te hebben gehad om een Appreciation Day te beginnen. Misschien is er een datum die iets voor je betekent. Misschien kies je er gewoon één. Een jaarlijkse feestdag om niet meer uit je leven te halen, maar om even te zien hoeveel er al in zit.

En ik? Ik ga op 10 oktober heel bewust genieten van alles wat het leven me vandaag al te bieden heeft. ❤️