Mijn herfst bucketlist 🍂 | Poëzie, paddenstoelen en pumpkin spice

De eerste bladeren beginnen te verkleuren, ’s ochtends hangt er weer mist boven de weilanden en mijn slippers hebben inmiddels plaatsgemaakt voor sokken. Dikke sokken.

Het is HERFST!

En waar ik vroeger bij het verdwijnen van de zomer vooral dacht: shit, nu wordt het weer maanden donker, krijg ik tegenwoordig juist steeds meer zin in dit seizoen. Niet per se in de horizontale regen wanneer ik met Yuca naar buiten moet of in het feit dat het ineens om half zeven donker is, maar wel in alles wat de herfst meebrengt. De geur van natte bladeren in het bos. Appels, kaneel en pompoen in de keuken. Kaarsen aan terwijl het buiten waait. Een boek op tafel, een mok thee erbij en voor één avond helemaal nergens meer heen hoeven.

Misschien komt het doordat ik de afgelopen jaren bewuster probeer mee te bewegen met de seizoenen. Niet op een heel zweverige ik leef volledig volgens het ritme van de maan-manier (no worries), maar vooral door mezelf af en toe af te vragen: wat is er juist nu leuk om te doen?

Want voor je het weet razen oktober en november voorbij tussen werk, boodschappen, sporten, huishouden en alle andere dingen die zogenaamd nog even moeten. Terwijl buiten ondertussen een complete kleurenshow plaatsvindt.

Daarom maak ik ook voor deze herfst weer een bucketlist. Niet als een nieuwe to-do-lijst die ik ergens in december teleurgesteld moet evalueren, maar meer als een verzameling kleine uitnodigingen. Dingen waarvan ik nu al denk: oeeeeh ja, daar heb ik zin in. En dit jaar is-ie behoorlijk herfstig geworden.

Mijn herfstbucketlist 2026

Mijn eigen mini Autumn Academia

Misschien wel het gedeelte waar ik momenteel het meest enthousiast over ben: ik heb mezelf een soort herfstcurriculum gegeven.

Ik ben de laatste tijd namelijk enorm nieuwsgierig naar poëzie en klassieke literatuur, maar merkte ook dat ik daar normaal gesproken vrij snel doorheen zou jagen. Boek uit. Check. Volgende. Terwijl ik juist wil leren om langzamer te lezen. Een gedicht een paar keer lezen. Een zin opschrijven. Uitzoeken waarom bepaalde woorden iets met me doen.

Dus deze herfst ga ik onder andere Emily Dickinson en Mary Oliver verder ontdekken, wil ik To Autumn van John Keats lezen en duik ik verder de wereld van klassieke romans in. Niet omdat dit nuttige kennis is waarmee ik straks indruk kan maken tijdens een verjaardag (grote kans dat niemand daar op zit te wachten), maar gewoon omdat ik het leuk vind om weer even leerling te zijn.

En ik wil er ook echt een beetje een ding van maken. Boek op tafel, notitieboek erbij, warme thee, misschien een regenbui tegen het raam. Films als Dead Poets Society horen daar natuurlijk volledig bij. Het klinkt misschien een beetje over the top, maar juist dat vind ik leuk! Waarom zou leren altijd efficiënt moeten?

Deze herfst begin ik bovendien aan een nieuw schrijfproject. Geen idee waar het precies gaat eindigen, en dat vind ik ergens juist fijn. Eerst maar eens spelen met ideeën, woorden verzamelen en kijken wat er ontstaat.

De herfst proeven

Dan de categorie waar mijn maag vooral enthousiast van wordt. Appels plukken en daarna iets bakken. Pumpkin spice chai maken. Warme appelcider. Een pompoen uithollen tot een jack-o'-lantern die ongetwijfeld (weer) erg uhm... artistiek gaat ogen.

Ik wil deze herfst sowieso meer koken met wat er op dat moment van het land komt. Pompoenen, appels, peren, knollen, paddenstoelen… Van die ingrediënten waarbij de keuken vanzelf naar herfst gaat ruiken zodra je de oven aanzet. YUM.

Dat vind ik misschien nog wel één van de leukste manieren om met een seizoen mee te leven. Niet omdat ik vanaf nu principieel nooit meer een tomaat buiten het tomatenseizoen zal aanraken (laten we realistisch blijven), maar omdat er iets heel bevredigends zit in eten wat op dat moment overal om je heen groeit.

Appels zijn daar natuurlijk het perfecte voorbeeld van. Eerst buiten tussen de bomen rondlopen, koude vingers, een mand vullen en vervolgens thuis iets maken waardoor het hele huis naar appel en kaneel ruikt.

ZALIG!

Ook wil ik weer iets inmaken of fermenteren en staat fire cider ergens op mijn experimenteerlijst. Grote kans dat niet alles lukt. Ook grote kans dat er ergens een mysterieuze pot wekenlang op mijn aanrecht staat waarvan Arjen vraagt of die “nog wel de bedoeling is”. We gaan het zien.

Naar buiten om te kijken

Een ander favoriet woord dat ik onlangs tegenkwam is momijigari. Een Japanse traditie waarbij mensen eropuit trekken om bewust naar de herfstbladeren te kijken.

Hoe simpel kan iets zijn?

Niet wandelen omdat mijn horloge vindt dat ik nog 6.000 stappen tekortkom. Niet omdat ik ergens naartoe moet. Gewoon naar buiten omdat de bomen van kleur veranderen en dat maar een paar weken per jaar zo is.

Dat wil ik vaker doen!

Dus op mijn lijst staat een echte momijigari-wandeling, maar ook een paddenstoelenjacht. Niet om met een rieten mandje het halve bos leeg te plukken (ik heb werkelijk geen idee welke paddenstoel mij vervolgens naar de eerste hulp stuurt), maar om eens goed te kijken hoeveel verschillende soorten ik kan ontdekken.Misschien neem ik mijn camera mee. Misschien mijn schetsboek. Misschien alleen Yuca. Het doel is vooral: kijken. Want ik begin steeds meer te merken hoeveel schoonheid er in een omgeving zit die ik dagelijks zie, zodra ik er net iets meer aandacht aan geef.

Een beetje meer spelen

Er staat trouwens ook een hoop totale onzin op mijn herfstplanning. En dat bedoel ik positief! Ik wil een pompoen uithollen. Een beetje witchy films kijken. Misschien een mini 90s Witch Week met Sabrina The Teenage Witch (ken je die nog?!). Kaarsen aan, iets warms te drinken erbij en mezelf voor een avond volledig overgeven aan dat overdreven knusse herfstgevoel. Misschien wordt het ook weer tijd voor wat Harry Potter-achtige potion vibes of een paar afleveringen Gilmore Girls.

Volwassen zijn bestaat al uit genoeg serieuze zaken. Hypotheek, werk, boodschappen, verzekeringen, de vaatwasser leegruimen…

Dan mag je af en toe toch ook gewoon heel enthousiast een gezicht uit een pompoen snijden?!

Iets maken met mijn handen

En tot slot wil ik blijven maken. Ik ben de afgelopen tijd steeds meer aan het tekenen en schilderen en merk hoeveel plezier ik haal uit iets doen waar ik nog niet bijzonder goed in ben. Geen eindproduct dat perfect hoeft te zijn, geen KPI, geen algoritme dat moet besluiten of iets succesvol is. Gewoon mijn handen die ergens mee bezig zijn. Deze herfst wil ik daarom ook leren kleien. De eerste workshop staat gepland (met mijn moeder - hoe gezellig?!) Waarschijnlijk wordt mijn eerste mok scheef. Prima.Misschien wordt het überhaupt geen mok. Ook prima.

Ik vind het eigenlijk wel lekker om weer wat vaker beginner te zijn. Om dingen te maken, schrijven, bakken en proberen zonder dat daar direct iets “nuttigs” uit hoeft te komen.

Niet nog meer uit de herfst halen

En terwijl ik dit allemaal opschrijf, voel ik natuurlijk ook de ironie. Want zelfs iets als slow living kun je tegenwoordig ombouwen tot een prestatieproject. Twaalf herfstactiviteiten. Zeven recepten. Drie boeken. Een perfect gestyled huis. En natuurlijk graag allemaal vastgelegd voordat november voorbij is.

Dat is dus precies NIET de bedoeling.

We leven al in een wereld die ons continu vertelt dat er meer te beleven, kopen, bereiken en verbeteren valt. Zelfs ontspanning kan ineens voelen als iets waar je goed in moet zijn.

Mijn herfstbucketlist is juist een poging om mijn blik ergens anders op te richten. Op wat er al gebeurt. De boom voor mijn huis die van groen langzaam naar geel verkleurt. Een mok waar warme stoom vanaf komt. Het eerste moment waarop je buiten je adem weer kunt zien. Het geluid van bladeren onder je schoenen. Een middag waarop ik mezelf verlies in een boek en ineens ontdek dat het buiten donker is geworden. Misschien doe ik uiteindelijk maar de helft van mijn lijst. Dan heb ik nog steeds herfst gehad.

En precies daar praat ik ook uitgebreider over in mijn nieuwste podcast aflevering: hoe ik probeer de seizoenen bewuster te beleven en waarom zo'n simpele bucketlist mij helpt om meer magie te zien in gewone dagen.

Dus misschien is dit ook een leuke uitnodiging voor jou. Niet om mijn herfstbucketlist over te nemen (mag wel natuurlijk!), maar om eens te kijken naar jouw eigen komende weken. Waar krijg jij zin van als je aan de herfst denkt?

Schrijf drie dingen op en kies er deze week gewoon eentje. Misschien begint jouw herfst wel met een wandeling tussen de verkleurende bomen, een appelcake in de oven of een boek en een grote mok thee aan de keukentafel. Klinkt behoorlijk goed, toch?

Happy herfst!🍂