De Lente Reset: zo pak je ’m aan🌻
- Tess
- 17 apr
- 10 minuten om te lezen
De vogels gaan los. Het licht verandert. De bloemen poppen uit de grond en die zonnestraaltjes voel ik steeds vaker op mijn gezicht. ZALIG! En ergens begint het te kriebelen. Om dat winterlaagje te verwijderen en om dingen open te trekken, op te ruimen en te verschuiven.
Je kent ’m wel: de klassieke lenteschoonmaak. Ramen open, sopje erbij, alles fris, maar dit jaar voelde het voor mij anders. Minder behoefte aan alleen schoonmaken, meer behoefte aan een echte reset.
Niet om mijn leven om te gooien. Ik hoef geen nieuw mens te worden (as I'm pretty awesome already), maar wel om ruimte te maken. In mijn huis. In mijn hoofd. In mijn telefoon. In mijn uitgaven. Dus ik besloot: ik pak deze lente anders aan.
Wat ik bedoel met een Lente Reset
Geen paniek, ik ga niet voor een “alles eruit en opnieuw beginnen” of een minimalisme-experiment. Voor mij betekent een Lente Reset: opschonen, herinrichten en even eerlijk kijken. Hoe leef ik nu eigenlijk? En wil ik zo door?
Tijdens een reis door Zuid-Amerika leefde ik uit een backpack. Alles wat ik had paste daarin. Ik weet nog hoe licht dat voelde. Hoe heerlijk overzichtelijk en dan ook nog eens die realisatie voor hoe weinig ik nodig had. Toen we terugkwamen en een opslag openmaakten met spullen die we hadden bewaard, voelde het meteen als een mega overload. WTF. wat een zooi! Heb ik dit echt nodig?
Nou wil ik geen leeg huis. Ik hou van gezelligheid met fluffy dekens en heel veel planten. Ik ben geen minimalist in de zin van een strak, leeg huis, maar ik wil wel dat mijn huis lichter voelt als mijn backpack. Niet letterlijk, maar you get me. En dat bereik je niet door alles weg te gooien. Maar door bewust te kiezen wat blijft. Wat in het huis komt en wat weg mag blijven.
En dat is precies wat ik deze lente wilde onderzoeken.
Waarom juist nu?
Omdat je het letterlijk voelt. Meer licht. Meer energie. Meer zin om dingen aan te pakken.
En tegelijkertijd is dit ook het moment waarop alles weer volloopt. Al die afspraken, plannen, en ideeën. Dat automatische “aan” gaan. Oef. En dit jaar dacht ik: wat als ik niet meteen alles weer volprop, maar eerst even check waar ik sta?
1. Ruimte maken in huis (oftewel: waar lekt mijn energie?)
Ik neem je even mee naar mijn bijkeuken. Als ik die deur open, voel ik meteen… spanning. Het is zo’n ruimte die praktisch zou moeten zijn, maar in mijn geval een verzamelplek is geworden van goede bedoelingen. Bulk specerijen. Fermentatiepotten. Emmers van Fryslan Fungies. Glas, blik en statiegeld in één bak gepropt. Alles met een goed idee, maar samen gewoon pure chaos.
Daar zat voor mij de eerste les.
Decluttering (een Engelse term die zoveel lekkerder bekt dan 'ontspullen') gaat niet over minder spullen. Het gaat over energie. Alles wat blijft liggen, alles wat je nog “een keer moet doen”, zijn kleine open tabbladen in je hoofd. En als je er veel hebt, voelt alles zwaarder. Wat voor mij het verschil maakte, was deze shift: Niet 'wat moet weg?', maar juist 'wat werkt hier niet?' En nog belangrijker 'waar blijf ik in dezelfde cyclus hangen?'
We kopen iets. We gebruiken het minder dan gedacht.We doen het weg.En kopen vervolgens iets vergelijkbaars opnieuw. Decluttering zonder reflectie is vaak gewoon herhalen, maar dan iets langzamer.
In de podcastaflevering over dit onderwerp neem ik je ook mee in mijn huis-chaos en hoe ik dit praktisch aanpak.
Wat ik nu doe is simpel:
📦 beginnen bij plekken die ik uitstel (bij mij: de zolder en bijkeuken)
📦 werken met 4 stapels:
Blijft
Kringloop / verkopen
Twijfel
Niet meer te repareren → weg
📦 en bij elk item één vraag stellen: Zou ik dit vandaag opnieuw kopen? Als het antwoord nee is… waar ben ik dan eigenlijk bang voor? Bang om iets tekort te komen? Bang om spijt te krijgen? Bang om iets “nuttigs” weg te doen? BAM. Dat is waar de echte reset zit.
2. De kledingkast: minder kiezen, meer good vibes
Na mijn huis kwam mijn kledingkast. En daar gebeurde iets interessants. Ik stond ’s ochtends voor mijn kast en dacht, zoals zo vaak: ik heb niks om aan te doen. Terwijl er letterlijk genoeg hing.
En toen viel het kwartje. Het probleem was niet dat ik te weinig had. Het probleem was dat mijn kleding niet klopte met mijn leven. Als ik eerlijk ben, draag ik eigenlijk altijd hetzelfde. Jumpsuits, linnen, sneakers. Kleding waarin ik kan bewegen, naar buiten kan, mezelf kan zijn. Maar in mijn kast hangen ook andere dingen: blazers, nettere topjes, strakke broeken. In andere woorden: kleding voor een leven dat ik niet leef. En dan ontstaat dus die mismatch.
In plaats van alles lukraak uit mijn kast te trekken, heb ik het dit keer anders aangepakt.Ik begon niet met opruimen, maar met een vraag: Voor welk leven heb ik dit eigenlijk gekocht?
Mijn echte leven bestaat uit drie dingen:
werk waar ik lekker informeel kan kleden
buiten zijn
cozy thuis + sporten
Dat werd mijn kompas. Alles wat mijn kast in mocht voor dit lente seizoen, moest daar bij passen.
En dan kom je dus interessante dingen tegen. Zoals die ene croptop. Jaren bewaard. Niet omdat ik ’m draag, maar omdat ik denk: misschien ooit. Alleen… mijn dagen bestaan uit bewegen, bukken en comfort. Dus die “ooit” versie van mij bleek vooral een fantasie.
En dat maakt kiezen ineens een stuk makkelijker.
Wat voor mij nu werkt, is simpel:
👗 ik denk in outfits voor mijn echte week
👗 ik kies: dragen, testen of weg (doneren, verkopen, of textielbak)
👗 en daarna geef ik mezelf 30 dagen waarin ik niets nieuws koop. Niet als regel, maar als experiment. Wat draag ik echt? Wat mis ik daadwerkelijk? En wat dacht ik alleen maar te missen?
Uiteindelijk gaat het niet om minder kleding bezitten. Het gaat om een kast vormgeven die klopt voor jou.
3. Geld: van automatische piloot naar bewuste keuzes
Dit was er eentje waar ik eerlijk gezegd lang een beetje omheen draaide. Geld voelde voor mij vooral als iets belangrijks, maar niet per se als iets leuks. Zo’n onderwerp waarvan je weet: ik zou hier eigenlijk eens goed naar moeten kijken. Maar ook: meh, liever morgen.
Totdat ik het anders ging zien. Geld hebben is niet als doel. Het is niet iets waar je “heel goed” in moet zijn, maar ik zie het als een middel. Een tool om een leven te bouwen dat bij je past. En dat veranderde veel!
Voor mij gaat een financiële reset dan ook niet over extreem besparen of ineens overal nee tegen zeggen. Ik ga niet een maand op droge rijst leven en doen alsof dat vrijheid is. Voor mij gaat het veel meer over even terugpakken: waar gaat mijn geld eigenlijk heen en klopt dat nog met hoe ik wil leven?
Toen ik daar eerlijk naar keek, viel mij wat op: mijn uitgaven waren op zich helemaal niet gek. Boeken, gezondheid, dingen voor in huis, goed eten. Allemaal best logisch. Maar ik zag ook hoe makkelijk geld verdwijnt in losse momentjes. Kleine aankopen, snelle keuzes, van die dingen die op zichzelf onschuldig voelen, maar samen toch ruis geven.
En daar zit voor mij een belangrijk verschil: genieten of verdoven.
Sommige uitgaven voelen echt voedend. Een goed boek, iets wat mijn huis fijner maakt, investeren in gezondheid, een mooi moment met manlief. Daar word ik oprecht blij van! Maar soms koop je ook iets uit onrust, gemak of een treat yourself-stemming, en dan voelt het achteraf toch net anders. Minder als voldoening, meer als een korte dopamine-hit.
Dat was voor mij geen reden om streng te worden, maar wel om nieuwsgieriger te kijken. Wat hierbij helpt, is dat we af en toe gewoon alles op een rij zetten. Niet zwaar, niet dramatisch, maar wel eerlijk. Wat komt erin, wat gaat eruit, waar zitten vaste lasten, waar sluipen abonnementen of gewoontes erin, en wat vinden we eigenlijk echt belangrijk? Dat laatste is misschien nog wel het belangrijkst.
Want uiteindelijk wil ik niet besparen op alles wat mijn leven mooi maakt. Ik wil juist scherper krijgen waar ik met liefde geld aan uitgeef, en waar vooral gewoonte, gemak of ruis tussendoor glipt.
Wat voor mij nu werkt, is simpel:
💸 af en toe alles weer even op een rij zetten 💸 kijken zonder oordeel, maar wel eerlijk 💸 en mezelf steeds opnieuw die vraag stellen: is dit een bewuste keuze of automatische piloot?
Dat alleen al geeft zoveel meer rust. Want een financiële reset gaat voor mij niet over minder leven. Het gaat over bewuster leven. Zodat mijn geld niet zomaar weglekt, maar meebeweegt met wat ik echt belangrijk vind.
4. Digitale schoonmaak: de ruis die je niet ziet
Digitale rommel is verraderlijk. Het ligt niet ergens zichtbaar op tafel zoals een stapel papieren of een overvolle kast, maar poeh… je voelt het wel. Een inbox vol nieuwsbrieven. Apps die om aandacht lijken te schreeuwen. Duizenden foto’s en filmpjes waarvan je denkt: misschien ooit nog handig. En ergens nog een drive waarin ongeveer je halve leven staat opgeslagen.
Bij mij is dat laatste vooral een ding. Foto’s. Heel. Veel. Foto’s. En dan ook van die filmpjes waarvan ik ooit dacht: dit ga ik later nog wel uitzoeken. Alleen dat “later” komt dus zelden. Waardoor mijn fotoalbum en Google Drive op een gegeven moment begonnen te voelen als een soort digitale zolder. Alles staat er nog, maar niemand weet meer precies wat.
Wat ik merkte, is dat zo’n volle digitale wereld meer met me doet dan ik dacht. Ik raak sneller afgeleid, voel meer onrust en heb minder focus. Je pakt je telefoon om even één ding te doen, en voor je het weet ben je alweer ergens anders beland. Niet omdat je dat echt wilt, maar omdat die stroom van prikkels altijd aanstaat.
Daarom gaat deze reset voor mij niet over radicaal offline gaan of een telefoon in een kluis stoppen. Ik werk online, ik deel online, en ik heb ook geen ambitie om als een soort digital monk door het leven te gaan. Wat ik wel wil, is dat mijn digitale wereld weer vóór mij werkt in plaats van andersom.
Wat daarbij helpt, is niet om alles in één keer aan te pakken, maar om klein te beginnen. Een paar apps verwijderen die ik nooit gebruik. Even kritisch door mijn inbox gaan en nieuwsbrieven unsubscriben die toch alleen maar ruis geven. Op social media wat beter kijken: van wie krijg ik energie, en van wie vooral onrust? En bij foto’s probeer ik het niet groter te maken dan nodig. Dus niet meteen duizenden bestanden doorspitten, maar gewoon beginnen met selecteren wat ik echt wil bewaren.
Dus hoe pak ik het aan?:
📱 apps verwijderen die ik niet gebruik 📱 mijn social media opschonen op energie 📱 nieuwsbrieven unsubscriben die alleen maar ruis geven 📱 foto’s selecteren in plaats van alles eindeloos bewaren
Dat klinkt klein, maar het effect is groter dan je denkt. Want hoe minder digitale ruis, hoe rustiger mijn hoofd vaak ook voelt!
5. De mentale reset: klopt mijn leven nog?
En onder al die andere resets zat voor mij eigenlijk steeds dezelfde vraag: leef ik nog op een manier die bij mij past? Niet heel dramatisch of groots, maar stiekem toch wel voelbaar.
De afgelopen maanden merkte ik kleine signalen. Ik was sneller moe, sneller afgeleid en mijn hoofd voelde voller. Niet alsof alles compleet mis was, maar wel genoeg om te denken: hmm, even inchecken. Klopt het nog?
Wat mij daar enorm bij hielp, was een inzicht dat ik ergens oppikte: misschien zijn januari,
februari en maart helemaal niet het moment waarop je je hele leven opnieuw hoeft uit te vinden. Misschien zijn het veel meer een soort testfase. Een proefperiode. Je probeert dingen, je begint ergens vol goede moed aan, en in de lente kijk je wat er in het echte leven ook echt werkt.
Dat idee vond ik uitermate ontspannen!
Want laten we eerlijk zijn: januari is ook een beetje een gek moment om ineens een compleet nieuw mens te verwachten. Het is donker, je ritme is vaak nog zoek, je komt uit de december-chaos en toch leggen we de lat dan massaal op standje nieuw leven. Terwijl de lente eigenlijk een veel logischer moment is om te zeggen: oké, wat neem ik mee, wat niet, en wat heeft bijsturing nodig?
Dat is voor mij de mentale reset.
Niet mezelf fixen, maar met een open blik kijken naar mijn energie. Wat geeft me op dit moment lucht, plezier en richting? En wat voelt vooral als ruis, moeten of trekken aan iets dat niet meer echt past?
Wat daar voor mij ook bij hoorde, was terugkijken op mijn woorden van het jaar: Play, Joy en Create. Hoe (be)leef ik deze woorden nu eigenlijk? Play en create voelden eigenlijk verrassend levend. Juist door dingen als acteren (whieeh, de introductie cursus al afgerond en ik ga direct door naar deel twee!), schrijven en meer ruimte maken om te maken. Maar Joy bleef wat meer achter. En dat vond ik eigenlijk meteen veelzeggend. Soms hoef je niet alles te analyseren om te voelen: hier zit iets dat aandacht vraagt.
Juist daarom helpt het mij om af en toe met pen en papier te gaan zitten en mezelf simpele vragen te stellen. Waar krijg ik energie van? Waar lekt die weg? Wat voelt nog als mij, en wat eigenlijk niet meer? En soms helpt het ook om dat niet alleen te doen, maar met iemand die even met je meekijkt. Voor mij is dat Coach Jan Smit, die je wellicht wel kent uit mijn boek 'Expeditie Duurzaam'. Niet omdat er iets mis met je is, maar omdat het fijn kan zijn als iemand je helpt je eigen kompas weer even terug te vinden.
Wat voor mij nu werkt, is simpel:
🧠 de afgelopen maanden zien als informatie, niet als falen
🧠 eerlijk kijken naar wat energie geeft en wat energie kost
🧠 ruimte maken voor wat me weer meer mezelf laat voelen
Uiteindelijk gaat een mentale reset voor mij niet over een betere versie van mezelf worden. Het gaat er veel meer om dat ik weer voel: oh ja, dít is hoe ik wil leven.
Tot slot
Misschien is dat wel de kern van deze hele Lente Reset. Niet dat je een nieuw mens moet worden. Niet dat alles anders moet. En ook niet dat je deze lente ineens je complete leven hoeft om te gooien.
Voor mij zit het veel meer in kleine verschuivingen. In eerlijk kijken en in opmerken waar iets niet meer lekker stroomt om vervolgens weer een beetje ruimte maken voor wat werkt voor jou. Een huis dat lichter voelt. Een kledingkast die minder gedoe geeft. Meer rust in je geldzaken.Minder digitale ruis. En vooral: weer iets beter voelen wat bij jou past.
Misschien is dat ook waarom deze reset me zo aanspreekt. Omdat het niet gaat over strenger, beter of productiever worden, maar over zachter afstemmen. Minder op automatische piloot, maar met meer aandacht.
Dus als je ergens wilt beginnen, laat het klein zijn.
Kies één plek.
Één gewoonte.
Één vraag die je jezelf wat vaker wilt stellen.
Niet om alles perfect te doen, maar gewoon om deze lente iets lichter te maken. Let's do this!🌷
Drie vragen voor jouw Lente Reset
Pak die journal er maar weer even bij en stel jezelf de volgende vragen: 🌼 Waar in mijn leven voel ik op dit moment de meeste ruis?
🌼 Wat gebruik of doe ik eigenlijk niet meer, maar houd ik wel vast?
🌼 Wat zou deze lente voor mij lichter mogen voelen?
Luister de Lente Reset afleveringen
Wil je dieper in de verschillende onderdelen duiken? In mijn podcast Expeditie Duurzaam maakte ik een mini-serie waarin ik elk thema verder uitwerk:
Opmerkingen